پایتون یک زبان برنامه نویسی محبوب است که توسط Guido van Rossum ساخته شد و در سال 1991 منتشر شد و برای توسعه وب (سمت سرور)، توسعه نرم افزار، ریاضیات، و برنامه نویسی سیستم استفاده می شود.

پایتون چیست؟

پایتون یک زبان برنامه نویسی محبوب است که توسط Guido van Rossum ساخته شد و در سال 1991 منتشر شد.

از این زبان برنامه نویسی برای موارد زیر استفاده می شود:

• توسعه وب (سمت سرور)،
• توسعه نرم افزار،
• ریاضیات،
• برنامه نویسی سیستم.

پایتون چه کاری می تواند انجام دهد؟

• پایتون را می توان در سرور برای ایجاد برنامه های کاربردی وب استفاده کرد.
• پایتون را می توان در کنار نرم افزار برای ایجاد گردش کار استفاده کرد.
• پایتون می تواند به سیستم های پایگاه داده متصل شود. همچنین می تواند فایل ها را بخواند و تغییر دهد.
• پایتون می تواند برای مدیریت داده های بزرگ و انجام ریاضیات پیچیده استفاده شود.
• پایتون را می توان برای نمونه سازی سریع یا برای توسعه نرم افزار آماده تولید استفاده کرد.

چرا پایتون؟

• پایتون روی پلتفرم های مختلف (ویندوز، مک، لینوکس، رزبری پای و غیره) کار می کند.
• پایتون یک نحو ساده شبیه به زبان انگلیسی دارد.
• پایتون دارای نحوی است که به توسعه دهندگان اجازه می دهد برنامه هایی را با خطوط کمتری نسبت به سایر زبان های برنامه نویسی بنویسند.
• پایتون بر روی یک سیستم مفسر اجرا می شود، به این معنی که کد را می توان به محض نوشتن اجرا کرد. این بدان معنی است که نمونه سازی می تواند بسیار سریع باشد.
• پایتون را می توان به روشی رویه ای، شی گرا یا عملکردی مورد استفاده قرار داد.

خوب است بدانید

جدیدترین نسخه اصلی پایتون، پایتون 3 است. با این حال، Python 2، اگرچه با چیزی غیر از به‌روزرسانی‌های امنیتی به‌روزرسانی نمی‌شود، اما همچنان محبوبیت زیادی دارد.

نوشتن Python در یک محیط توسعه یکپارچه، مانند Thonny، Pycharm، Netbeans یا Eclipse امکان پذیر است که به ویژه هنگام مدیریت مجموعه های بزرگ فایل های Python مفید هستند.

نحو پایتون در مقایسه با سایر زبان های برنامه نویسی

• پایتون با هدف خوانایی ساده تر طراحی شده است و شباهت هایی به زبان انگلیسی با تأثیر ریاضیات دارد.
• پایتون از خطوط جدید برای تکمیل یک دستور استفاده می کند، برخلاف سایر زبان های برنامه نویسی که اغلب از نقطه ویرگول یا پرانتز استفاده می کنند.
• پایتون برای تعریف محدوده به تورفتگی، با استفاده از فضای سفید، متکی است. مانند محدوده حلقه ها، توابع و کلاس ها. سایر زبان های برنامه نویسی اغلب از براکت های CURLY برای این منظور استفاده می کنند.