در مرحله کدگذاری، طرح سیستم به کد تبدیل می‌شود و هدف اصلی پیاده‌سازی اصولی است تا کیفیت کد باعث کاهش سختی و هزینه‌های مراحل تست و نگهداری نرم‌افزار و بهبود کارایی کلی آن شود.

فاز 4: توسعه و کدگذاری نرم‌افزار:

با تکمیل مرحله طراحی، بیشتر تصمیمات اصلی در مورد سیستم گرفته شده است. هدف از مرحله کدگذاری، ترجمه طرح سیستم به کد در یک زبان برنامه نویسی معین است. برای یک طرح معین، هدف این مرحله پیاده سازی طرح به بهترین شکل ممکن است. این مرحله بر روی مراحل تست و نگهداری تاثیرگذاری بسیار زیادی دارد. کدی که اصولی و به درستی نوشته شده باشد سختی کار در مراحل تست و نگهداری را کاهش می دهد. همچنین، از آنجایی که هزینه تست و نگهداری نرم افزار در مقایسه با هزینه کدگذاری بسیار زیاد است، هدف باید کاهش سختی کار برای مراحل تست و نگهداری باشد.

مرحله کدگذاری یکی از طولانی ترین مراحل در چرخه توسعه نرم افزار است. در این مرحله، توسعه دهندگان مجموعه ای از کدهای خود را می نویسند. سپس این مجموعه کدها با کدهای توسعه‌دهنده های دیگر ادغام می‌شوند و اطمینان حاصل می شود که همه ماژول‌های نوشته شده توسط توسعه‌دهندگان مختلف، همانطور که انتظار می رود، به‌ شکل یکپارچه با یکدیگر تعامل داشته و همگام‌سازی شده اند.

چند نکته وجود دارد که در این مرحله باید در نظر داشته باشیم.

• اجرای کنترل شده نسخه در این مرحله لازم است.
• صرف زمان لازم برای انتخاب ابزارهای توسعه که برای رفع اشکال، کدنویسی، اصلاح و طراحی مورد نیاز هستند.
• قبل از شروع کدنویسی، برخی استانداردها را تعریف کنید، چراکه چندین توسعه دهنده روی آنها کار می کنند.
• نظرات مناسب را در این مرحله بنویسید تا دیگر توسعه دهندگان از منطق پشت کد مطلع شوند.
• جلسات منظم تیم را برگزار کنید تا بتوانید اشکالات و باگ ها را در مراحل اولیه شناسایی کنید. این کار به توسعه یک محصول خوب کمک می کند و کیفیت کدنویسی را کنترل می کند.

فازهای SDLC

فاز 5: تست نرم افزار

پس از تکمیل مراحل توسعه نرم افزار، محصول در محیط تست مستقر می شود. تیم آزمایش شروع به آزمایش عملکرد کل سیستم می کند. این کار برای تأیید اینکه کل برنامه مطابق با نیاز مشتری کار می کند انجام می شود.

در طول این مرحله، QA و تیم آزمایش ممکن است برخی از اشکالات/نقایص را پیدا کنند که به توسعه دهندگان ارجاع می دهند. تیم توسعه باگ را برطرف کرده و آن را برای آزمایش مجدد به QA برمی‌گرداند. این روند تا زمانی ادامه می‌یابد که نرم‌افزار بدون اشکال و باگ و بصورت تثبیت شده جوابگوی نیاز ها باشد و عملکرد و مورد نظر را به شکل مطلوب انجام دهد.

فازهای SDLC

فاز 6: استقرار ابر

با تکمیل مرحله آزمایش و حصول اطمینان از عملکرد بدون اشکال سیستم، فرآیند استقرار نهایی شروع می شود.

هدف از مرحله نصب یا استقرار این است که نرم افزار توسعه یافته را در یک محیط زنده کاربردی کند و به مرحله اجرا درآورد. این فعالیت تنها زمانی باید انجام شود که نرم افزار به طور کامل تست شده و در مرحله آزمایش توسط شرکت پذیرفته شده باشد.

نکاتی که در مرحله استقرار باید در نظر داشته باشید.

• مرحله و برنامه ی استقرار نرم افزار که در آن استقرار نرم افزار برنامه ریزی شده است.
• مزایای استفاده از این سیستم جدید برای کاربران.
• به کاربران در مورد عملکرد نرم افزار جدید، در صورتی که نسخه به روز شده نرم افزار قدیمی است، آموزش دهید.
• اگر پس از فروش پشتیبانی ارائه می کنید، باید کانال ارتباطی مناسبی حفظ شود.

فازهای SDLC

فاز 7: تعمیر و نگهداری نرم افزار

مرحله تعمیر و نگهداری، به اصطلاح، «پایان یک آغاز» است. چرخه عمر توسعه نرم افزار به اینجا ختم نمی شود. برای اطمینان از عملکرد صحیح، نرم افزار باید دائماً نظارت شود. اشکالات و عیوب کشف شده در تولید باید گزارش شوند و به آنها پاسخ داده شود، که اغلب کار را به فرآیند باز می گرداند. رفع اشکال ممکن است در کل چرخه جریان نداشته باشد، با این حال، حداقل یک فرآیند مختصر ضروری است تا اطمینان حاصل شود که رفع باگ ها، مشکلات دیگری که به عنوان رگرسیون نیز شناخته می شوند، ایجاد نمی کند. هنگامی که سیستم مستقر شد و مشتریان شروع به استفاده از سیستم توسعه یافته می کنند، 3 فعالیت زیر رخ می دهد:

• رفع اشکال – اشکالات به دلیل برخی سناریوهایی که اصلاً آزمایش نشده اند گزارش می شوند
• ارتقا – ارتقاء برنامه به نسخه های جدیدتر نرم افزار
• بهبود – افزودن برخی از ویژگی های جدید در نرم افزار موجود