Composable ERP رویکردی نوین در معماری ERP است که با تکیه بر ماژولار بودن و قابلیت ترکیبپذیری، به سازمانها امکان میدهد سریعتر با تغییرات بازار و نیازهای کسبوکار تطبیق پیدا کنند. این مدل، جایگزینی منعطف برای ERPهای سنتی در مسیر تحول دیجیتال محسوب میشود.
همیشه به سادهسازی فرآیندها منجر نمیشود و در برخی سازمانها عامل پیچیدگی است. در این مقاله بررسی میکنیم BPMS در چه شرایطی بهجای کمک، بهرهوری سازمان را کاهش میدهد.
در بازار نرمافزارهای سازمانی، دو مفهوم «سیستمساز» و «BPMS (سیستم مدیریت فرآیند کسبوکار)» اغلب با هم اشتباه گرفته میشوند. هر کدام کارکردها، مزایا، محدودیتها و حوزه کاربرد خاص خود را دارند.
برخلاف نرمافزارهای عمومی مانند فروشگاههای آنلاین یا اپلیکیشنهای موبایل، سیستمهای ERP و BPMS برای کاربران حرفهای، با حجم کار بالا و نیازهای تخصصی طراحی میشوند.
BPMN یک زبان قابل درک جهانی برای کمک به تجزیه و تحلیل، طراحی، بهبود و اتوماسیون فرآیندهای تجاری در سازمانها است که به طور خاص بر روی ایجاد نمودارهای فرآیند با استفاده از نمادهای ساده و قابل فهم تمرکز دارد.
ابزار ARIS سالهاست در ایران برای معماری و مدیریت فرآیندها استفاده میشود و بهدلیل قابلیتها، انعطافپذیری و پوشش نیازهای مختلف ذینفعان، یکی از انتخابهای اصلی سازمانها بهشمار میآید.
با وجود مزایای BPMS مانند بهبود کارایی و اتوماسیون، برخی سازمانها به دلایل مختلف از بهکارگیری آن پرهیز میکنند؛ هرچند اجرای آن برای برخی غیرواقعی است، اما برای بیشتر شرکتها گزینهای مناسب و قابلاستفاده است.
سیستمهای مدیریت فرآیند کسبوکار (BPM) ابزاری برای مدلسازی، اتوماسیون، اجرا و بهینهسازی فرآیندهای کسبوکار هستند. ابزارهای کد باز (open source) در حوزه BPM به دلیل انعطافپذیری و قابلیت توسعه توسط جامعه توسعهدهندگان، بسیار مورد توجه قرار گرفتهاند.
حوزه مدیریت فرآیند کسب و کار در سال 2024 به کجا می رود؟ چه چیزی در دستور کار قرار خواهد گرفت، و تحلیلگران کسب و کار و فرآیند، و کارشناسان صنایع باید تلاش خود را برای ارتقای چشم انداز BPM بر چه مقوله هایی متمرکز می کنند.
پلتفرمهای بدونکد و کمکد در سالهای اخیر محبوب شده و کارمندان غیر فنی را برای ساخت برنامهها توانمند کردهاند؛ در سال 2024 نیز روندهای جدید پذیرش و استفاده از این پلتفرمها برای کسبوکارها جالب توجه خواهد بود.
BPMS به شرکتها کمک میکند فرآیندهای کسبوکار را خودکار و بهینه کنند، کارایی و بهرهوری را افزایش دهند و عملکرد کلی سازمان، رضایت مشتری و هماهنگی فرآیندها را بهطور قابل توجهی بهبود بخشند.
دوقلوی دیجیتال یک سازمان (DTO) نسخهای مجازی از فرآیند، محصول یا خدمات واقعی است که امکان تحلیل، بهینهسازی و پیشبینی مشکلات را فراهم میکند تا سازمان بتواند بهترین راهکارها را کشف و قبل از وقوع مشکلات آنها را حل کند.
یادگیری ماشین (ML)، طبق ویکیپدیا، «مطالعه علمی الگوریتمها و مدلهای آماری است که سیستمهای رایانهای برای انجام یک کار خاص به طور مؤثر بدون استفاده از دستورالعملهای صریح و با تکیه بر الگوها و استنتاج به جای آن، استفاده میکنند.
تجزیه و تحلیل شکاف شامل مقایسه عملکرد واقعی با عملکرد بالقوه است تا سازمانها بتوانند فاصله بین وضعیت فعلی و وضعیت مطلوب را شناسایی کرده و بهبودهای لازم را برنامهریزی کنند.
ابر اتوماسیون چندین مؤلفه اتوماسیون فرآیند را گرد هم می آورد، و ابزارها و فناوری هایی که توانایی خودکارسازی کار را تقویت می کنند را یکپارچه می کند. این سیستم با اتوماسیون فرآیند روباتیک (RPA) در هسته خود شروع می کند و طیف وسیعی از فناوری های تکمیلی و پیشرفته را اضافه می کند
ابر اتوماسیون، همگرایی فناوریهای پیشرفته مانند هوش مصنوعی، یادگیری ماشین و RPA است که نحوه عملکرد سازمانها را متحول کرده و امکان بهینهسازی فرآیندهای داخلی دستی را فراهم میکند.
